روزمرگی

سراغ از نام ِ تو می گیرندو من به دور خیره می شومکه جهان را هنوز با نام ِ تو صدا می زنمامروز هم گذشتو از میان ِ تمامی این جهانهیچ یکدر پاسخ ِ نام توصدای تو را به گوش ِ من نرساندفردا هم باز نام تو را خواهم گفتو روزهای بعد نیزتو جایی میان ِ تمام این مردمانیو من تو را خواهم جُستو این باربی محابا در چشما روزمرگی...

این پیام را همیشه و تا آخر عمرتون يادتون باشهبعضی وقتا آدما الماسی تو دست دارن، بعد چشمشون به یه گردو می افتهخم میشن تا گردو رو بردارنیهو الماسه می افته رو شیب زمینقل میخوره و تو عمق چاهی فرو میرهمیدونی چی می مونه ...؟یه آدم دهن باز ...یه گردوی پوک ...و یه دنیا حسرت ... م روزمرگی...